หยุดยาว 5 วัน กับการเดินทาง
พุธที่ 30 เม.ย 51 (หลังเลิกงาน)
6 โมงปั๊บดีดตัวปุ๊ป โชคดีวันนี้ไม่มีประชุมด่วน พ่อกับแม่มารออยู่ที่กองสลากแถวราชดำเนินเราไปรับที่นั่น และพากลับมาเช็คอินที่โรงแรมอลิสเบธ แถวๆสะพานควาย จากนั้นก็ไปหาอะไรเจี๊ยะที่บิ๊กซี สะพานควาย วันนี้ขี้เดียดขอแจม เราออกค่าข้าว ขี้เดียดออกค่าไอติม กินสเวนเซ่นข้าวเหนียวมะม่วง เลี่ยนมากๆ แต่ก็กินๆไปงั้นละ ฮาๆ

หลังจากนั้นก็ชวนกันดูหนังที่มงคลราม่า แถวสะพานควายได้ข่าวว่าหนังควบ เรื่องละ 25 บาท น่าสนุกดี แต่พอเดินไปถึงหมดรอบแล้วอดเลย วันนี้เป็นคิวของเรื่อง อรหันต์ ซัมเมอร์ กะ ดรีมทรีม (ขี้เดียดมันอยากดู เกือบดีดตัวไปเมเจอร์ละ) สุดท้ายไอ่ป๋าโทรมามันเลิกเรียนพอดี แต่แยกย้ายกลับบ้านกันแล้วละ
คืนนี้มีละคร สวรรค์เบี่ยง เห้นใครๆก็พูดกันนักหนาว่าสนุก พอเราดูก็นะ เออก็น้ำเน่าเหมาะที่คนจะติดตามละ แม่ค้าปิดตลาดเพื่อการนี้จริงๆเหรอนี่ โอ้ว สวรรค์เบี่ยง !!
ดูเสร็จก็รีบนอน เพราะต้องไปเช็คอินที่สนามบินตอนหกโมงเช้า
พฤหัสบดีที่ 1 พ.ค 51 (วันหยุด แรงงาน)
ตื่นตี 5 ลงไปหาอาหารกิน และก็ไปสนามบินทันที คุยกับแทกซี่ไปตลอดทาง วันนี้ดูท่าทางพ่อกะแม่มีความสุขไปถึงสนามบินเชียงรายก็ 8 โมงเช้า พอเปิดมือถือ พี่ไก่คนขับรถโทรมาทันที บอกว่ารออยู่หน้าสนามบิน หลังจากนั้นเดินลงเครื่องถ่ายรูปเล่นเป็นที่ระลึก มีคนอาสาถ่ายรูปให้เป็นหญิงสาวใจดี


ตุ๊มเม๊ง กะ พ่อแม่

ตุ๋มมาส่งเพื่อนจากเครื่อง
เราเลยถามว่าจะไปไหนคุยไปคุยมาเขามาคนเดียวเลยอาสาไปส่ง จริงๆแล้วกำหนดการของเราวันนี้ไม่ได้ไปดอย แต่ไหนๆก็จะไปส่งเพื่อนใหม่ที่หอแม่ฟ้าหลวงเลยไปดอยตุงต่อเลย เนื่องจากเป็นทางผ่าน


เรามาที่นี่ช่วงหน้าหนาวปีที่ผ่านมา กับไอ่ป๋า และเมื่อก่อนเป็นดอกไม้เมืองหนาว ตอนนี้เป้นดอกไม้ฤดูร้อนไปแล้ว แต่ก็สวยไปอีกแบบ






หลังจากไปเที่ยวกะแม่หลายๆครั้ง เราจะบอกให้แม่เก๊กถ่ายรูปตามที่เราบอก มาวันนี้แม่ทำท่าได้โดยอัตโนมัติ ฮาๆๆ ตลกดี จนพ่อถามว่าเป็นอะไร สุดท้ายก็ต้องกระโดดโลดเต้นและชูมือตามแม่ยาอายุวัทนะของคนแก่คือความสุขนี่เอง ทำให้การแสดงออกมาได้โดยอัตโนมัติ


หม่าม้า พยายามจะทำท่ารูปหัวใจ ฮาๆ




ท่านี้เหมือนเด็กๆดีใจ เย้ !! ลูกพาเที่ยวๆๆ
หลังจากลงดอยตุง ก็ไปกินข้าวซอย ต้นตำรับแถวๆดอยตุงต่อ แล้วก็เดินต่อที่แม่สาย แล้วก็มุ่งหน้าไปต่อกันที่แม่สาย

เส้นทางแม่สาย



ถึงแล้วจ้าอาณาเขตพม่า เตรียมข้ามไปกันเล๊ย !!! ก่อนไปต้องยื่นเอกสารข้ามแดนก่อนเด้อ จากนั้นก็ยื่นเอกสารตามจุดต่างๆ ถ้าจำไม่ผิดค่าเอกสารทั้งหมดประมาณคนละ 30 บาท


ถึงแล้วเพื่อนบ้านของเรา ใกล้กันแค่เอื้อม เดินเล่นในตลาด ของไม่แตกต่างจากเขตแม่สายนัก

เสร็จจากแม่สายก็เดินทางไปที่ “หอฝิ่น” ตอนแรกกะว่าจะไม่ไปเพราะคิดว่าไม่มีอะไร แต่พอเข้าไปอลังการงานสร้างมากๆเลย Step By Step ชอบมาก
ขนาดไอ่ป๋าเพื่อนเราบ้านอยู่เชียงราย มันยังไม่เคยไปเลย ที่นี่เขาห้ามถ่ายรูปหรือบันทึกภาพ แต่ก็ดีแล้วละมาดูด้วยตาตัวเองจะดีกว่า เพราะมีทั้งเสียงและภาพที่คุณต้องมาลองสัมผัสเอง

ถึงแล้ว รีสอร์ทลาลูน่า (ลารูหน้า)
แล้วก็กลับเข้าที่พัก รีสอร์ทลาลูน่า (ลารูหน้า) เนื่องจากเราเองจอง รร.ไว้ที่เวียงคำ แต่คนขับรถแนะนำว่าให้มาที่รีสอร์ทนี้เพราะราคาก็ใกล้เคียงกัน แถมที่นี่บรรยากาศยังดีกว่าพักโรงแรมอีกด้วย โดยส่วนตัวแล้วเราชอบรีสอร์ทมากกว่าโรงแรมอยู่แล้วละ



นอนพักในห้องประมาณ 1.30 ชม. เพื่อเตรียมไปกินมื้อเย็นที่คุ้มเจ้านาง เคยไปครั้งนึงตอนไปออกบูธของเพย์สบาย รู้สึกว่าบรรยากาศดีเลยพาพ่อกะแม่ไปอีก
บรรยากาศติดน้ำ มีเรือนัดดนตรี ลอยน้ำไปมา พน้อมเสียงเพลงของภาคเหนือก็ได้บรรยากาศไปอีกแบบ



บรรยากาศติดน้ำ มีเรือนัดดนตรี ลอยน้ำไปมา พน้อมเสียงเพลงของภาคเหนือก็ได้บรรยากาศไปอีกแบบ
กินอยู่ประมาณ 2 ชั่วโมงก็เดินทางกลับห้องพัก แล้วก็ดูละคร “สวรรค์เบี่ยง” จนจบแล้วก็เข้านอน

พระมารดาขี่เต่า
เข้านี้อากศดีตื่นสายนิดหน่อย เลยมีเวลาเดินเล่นที่รีสอร์ทค่อนข้างน้อย กว่าจะรู้ว่ารีสอร์ทสวย ก็สายไปแล้ว เพระเราต้องเดินทางต่อกันแล้ว


มื้อเช้าของวันใหม่


อาหารก็อร่อย บรรยากาศก็ดี
วันนี้ช่วงเช้ามีคิวไปวัดร่องขุ่น และต่อด้วย แม่ฟ้าหลวงแต่หลัง จากที่ได้พูดคุยกับน้องคนขับรถ คุยไปคุยมา เราเลือกที่จะเดินทางข้าใปประเทศลาว เพื่อไปดูชีวิตความเป็นอยู่ของคนที่นั่นว่าเป็นอย่างไร


วัด หรือ สวรรค์เนี่ยสวยเจงๆๆ


ที่เห็นเป็นสีทองนี่ไม่ใช้วัดน่ะ แต่เป้นห้องน้ำอ่ะ หรูมะ
หลังจากถ่ายรูปพอเป็นพิธีก็ต้องไปลาวกันและเพระเราต้องเดินทางกลับวันนี้เลยมีเวลาเหลือไม่มาก


อัตราเรือโดยสาร


กลางสายน้ำ 5 นาทีก็ถึงแล้ว เชียงราย-ลาว ใกล้กันนิดเดียวเอง


กว่าจะข้ามไปได้มีกระบวนการหลายต่อมาก คนนึงก็หลายร้อยกว่าจะข้ามไปได้ แต่ก็นะ ถือว่าคนละประเทศเขตแดน นานๆที ปีหน
แม่เราซื้อเบยลาว (เบียร์ลาว) มาเป็นลังเลย เนื่องจากเก็บไว้เป็นที่ระลึกเหรอ อ้อ !! ไม่ใช่อ่ะมันถูก แม่ชอบกิน ฮาๆๆ
กว่าจะข้ามไปได้มีกระบวนการหลายต่อมาก คนนึงก็หลายร้อยกว่าจะข้ามไปได้ แต่ก็นะ ถือว่าคนละประเทศเขตแดน นานๆที ปีหน

ไปถึงก็เช่าเมหารถรับจ้างแล้วก็แวะตามตลาดต่างๆ ได้มือถือมาเครื่องนึง ยี่ห้อ AKtel เลียนแบบ Acatel บ้านเรานี่ละ

2000 ต่อเหลือ 1700