rapeepun

เป้าหมายการเดินทาง : หาประสบการณ์  ลดต้นทุน และประหยัดที่สุดงบประมาณ :  10,000/ คน   (ค่าอาหาร/ที่พัก/เครื่อง/ภาษีสนามบิน/ของฝาก ได้นิดหน่อย)

ผู้ร่วมเดินทาง : ตุ๋ม  ว้อย  พี่ฝ้าย   พี่….(เพื่อนพี่ฝ้าย)

ระยะเวลา : 4 วัน  3 คืน

เราไม่ได้เตรียมตัวกันเลย  ตอนแรกๆก็เห่อน่ะ ไปๆมาๆ ก็เลยไม่ทันเตรียมอะไรเลย   พี่ฝ้ายจองห้องพักไว้ก่อนแล้ว ทางอีเมล์ เป็นอันยืมยันกันเรียบร้อย  ช่วงที่เราไปกันเป็นช่วงหน้าหนาว   เราเตรียมเสื้อกันหนาวไว้เยอะมาก    แต่มีคนที่พึ่งกลับมาจากฮ่องกงบอกเราว่าปีนี้เป็นปีแรกที่หน้าหนาวอากาศถือว่าสบายๆ เราเองเป็นคนที่กลัวความหนาวเย็นมากๆเพราะเราเป็นคนผอม    เราจึงนำเสื้อหนาวจากกระเป๋าอกหมด 

เริ่มต้นนัดรวมทีม กันที่สนามบิน “สุวรรณภูมิ”   โดยเดินทางสองต่อ  ขึ้นเครื่องไปลงมาเก๊าท์ แล้วนั่งเรือต่อไปอีก  เราไม่เลือกที่จะไปการบินไทย  เนื่องจากลดคอร์ส  แต่การที่เราเดินทางสองต่อ ก็ถูกกว่าไม่เยอะ แล้วยังเสียเวลาอีกด้วย   แต่คิดได้แง่ที่ว่าเราได้ลองเรียนรู้ด้วยตนเองบนเส้นทางการเดินทางไป ตปท.  “ครั้งแรก”   เนื่องจากที่ถ้าเราไปกับสายการบินไทย  เครื่องจะไปลงที่ฮ่องกงเลย  แต่ค่าใช้จ่ายก็จะสูงตาม

เครื่องขึ้นแล้วจ้า   เราเดินทางกันดึกอ่ะ เลยไปถึงดึกมาก  หิวแสดเลยละ  ตอนไปน่ะ เราสั่งอะไรกินบนเครื่องแพงแสดเลย    คือ แพงกว่าปกติอ่ะ  จากมาม่าต้ม เราซื้อกินกันแค่ 5 บาท 10 บาท  แต่พอมากินบบนนี้ 60 บาท   ก็นะขาไปเงินยังอัดแน่นอยู่นี่นา   

พอไปถึง ก็ขอถ่ายรูปเรือนิดนึง แต่ไม่ใช่เรือที่เรานั่งมาน่ะ แบบว่าที่ถ่ายมาเพราะดูดีกว่าลำนั้นแยะ 

เสร็จแล้วก็เดินทางไปขึ้นรถต่อไปที่พักอ่ะ  มองเห็นต้นคริสมาส ต้นใหญ่ ถ่ายรูปซะหน่อยพวกเรา !!

ระหว่างทางขอหาอาหารกินก่อนเท๊อะ หิวจะแย่แล้ว  และแล้อาหารมื้อแรกในต่างแดน หน้าตามันเป็นแบบนี้นี่เอง   ราคาก็ 60-100  บาทคือราคาทั่วๆไป   ส่วนน้ำต้องซื้อกินเองต่างหาก  น้ำปงน้ำเปล่า ไม่มีให้ทั้งนั้นละจ้า 

กินเสร็จก็เดินไปหาที่พัก  ซึ่งพวกเราหลงทางอยู่พักใหญ่  ถามใครก็แทบจะไม่ได้  ใครบอกกรูว๊า (ไอ่โต๊สเชียวละ) บอกว่าคนฮ่องกงส่วนใหญ่พูดภาษาอังกฤษได้  ที่ไหนได้ละ  แทบบพลิกแผ่นดิน  พูดกันแต่  “เหวยๆ  ต้าๆ เถ่าๆ  เหลา ๆ ซิ๊ เป่า  ” แล้วกรูรู้เรื่องไหมเนี่ย  เราหลงทางตั้งแต่ขึ้นรถไฟฟ้าแล้วละ  เลยต้องส่งตัวแทนถามว่าตอนนี้เราอยู่ที่ไหน  ซึ่งเราเองต้องเป็นคนไปถาม เพราะเราจะผลัดกันเป็นผู้นำ  ทุกคนคงเคยนั่งรถไฟฟ้าอ่ะ แม้แต่ในไทย  หาเราอยู่สถานีไหนในตอนนี้ป้ายมันจะบอกเอง   เหมือนกันละ เราเกินไปถาม โชคดีจริงๆที่เขาพูดปะกิดๆได้   “what This name station ” “      OK Thanks” เราก็เดินท่องอยู่ระหว่างทาง เพราะเป็นภาษาจีนกลัวจะลืม  สุดท้ายพวกเราก็ชี้ไปตามลูกศร  ตามชื่อที่เขาบอกว่า  ว๊า แย่จัง  ป้ายมันก็ชี้มาว่า “you are hear” หน้าแตกสุดๆเลย  ควายแท้ๆ เลยป้ายก็มีบอก 555 

  จนเราได้ขึ้นรถไฟฟ้า ไปตามหาที่พัก  ระหว่างทางผู้คนมากมาย ที่นี่ช่างเป็นเมืองแฟชั่นจริงๆ ผู้คนผลุกพล่านจริงๆ  พอเราเข้าห้องพักได้  เราเข้าห้องน้ำเป็นคนแรกแลย  มีก็อกน้ำอยู่ 2 สี  สีฟ้ากับสีแดง  เราเลือกเปิดสีแดงทันที  (เนื่องเป็นฤดูหนาวและคิดว่ามันคือเครื่องททำน้ำอุ่น)  แต่ที่ไหนได้ ร้องจ๊ากในใจ (กลัวเสียฟอร์มม อิอิ) แม่ง น้ำร้อนชัดๆเลย  เท้าแดงแจ๋เลย  เลยเปลี่ยนเสื้อผ้าและจำเป็นต้องลากรองเท้าแตะอ่ะ 

เปลี่ยนรองเท้าผ้าใบเป็นรองเท้าแตะ  กางเกงก็ขาสั้นตัวเดิม ส่วนเสื้อก็ใส่แจ็คเก็ตสีเหลืองอ่ะ  พึ่งซื้อมือสอง มาใหม่อ่ะ  เราเป็นคนชอบขอบมือสอง (อย่างแรง)  กะว่าใส่แล้วยืด แน่ละเมืองไทย กำลังนิยมใส่เสื้อสีเหลือง (ฉลองสิริราชมบัติครบ 60 ปี ของในหลวง)  พอเราเดินไปเข้าห้องน้ำ  คนทั้งห้องน้ำมองเราหัวจรดเท้าเลยแหมก็นะ ตอนแรกยังไม่รู้  ว่ามองเพราะอะไร  พอเดินออกไปข้างนอก เลยเห็นว่าเขาแต่งตัวกันฮิโซมาก  ไม่มีใครใส่รองเท้าแตะ  แม้แต้รองเท้าผ้าใบทุกคนจะใส่ถุงเท้าด้วยอ่ะ  แถมยังใส่เสื้อสีเหลืองปี๊ด และใส่แว่นตาสีขาว (โหย…เสี่ยวเรียกพี่เลยอ่ะ  อายว่ะ  อิอิ  แต่ยังเดินต่อไป)  เพื่อนบอกเลย กูไม่ถ่ายรูปมึงนะ มึงแต่งเสี่ยวมาก

วันนั้นเราเลยมะค่อยมีรูปอ่ะ

วันที่ สองแล้วนะ

มีสองชีวิตที่ไม่ได้อาบน้ำ  ไม่รู้ไม่ชี้ละกัน แหมมันง่วงนี่นา  เดากันเองละกัยว่าเป็นคนไหน

เช้านี้มีโปรแกรมไปที่ ตำหนักเจ้าแม่กวนอิม

มื้อเช้าของพวกเราเบาๆ อ่ะ  

พวกเราขึ้นรถบัสไป  นั่งกันตามปกติ  ไม่นานมีกลุ่มหญิงสาวขึ้นมาบนรถ สามคน และชายหนุ่มหนึ่งคน  (ไม่ได้มาจี้หรอกนะ)  ก็คิดุดูดิ หน้าตาแบบนั้นต้องไม่ใช้คนจีนแน่นอน โดยเฉพาะสีผิด  แต่แกดันใส่ประโปรงสั้น ตัวโตด้วยอ่ะ แถมทำผมสีเขียวอีกอ่ะ กำแท้ๆๆ  (เลยแอบนินทาไปอ่ะ)  สุดท้าย ป๊าด โธ่  โทรศัพท์เจ้าหล่อนดัง แล้วหล่อนก็รับพร้อมกับพูดว่า “ฮาโหล้  ตอนนี้ยู่  ฮ่องกง  ประมาณสิ้นเดือน ทึ๊งจะกลับสูพรรณ”  (ตายห่าละกู  ดั๊นนิทาคนไทยกันเอง) มิหนำซ้ำ  ยังเป็นคนสุพรรณเหมื๊อนฉั๊นอีก  หุหุ  พูดมะออกเลยตู

                               สวยริมทะเล เมื่อมาถึง จะเจอทะเล  (เขาว่าเป็นทะเลที่สวยที่สุดแล้วในฮ่องกง )  แต่เป็นทะเลที่ถูกสร้างขึ้นมาอ่ะ

ก็ว่าอยู่  ฮ่องกงมีทะเลด้วยเหรอว๊า  งง!! 

                                    มือถูแต่    ตามองกล้อง   

               เพี้ยงขอให้  (นู๋ หรือลูกช้างดีหว่า)  สอบผ่าน (ซักทีเต๊อะ)

หลังจากนั้นเราก็เดินทางไปไหว้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ (ต่อคิวยาวมากๆ  โดยเฉาพะต่อคิวกับ บ.ทัวร์)  เขามีวิธีแบบว่า  เอามือลูกสิ่งศักดิ์สิทธิ์  โดยเฉพาะเงิน  (เงินชาวจีนที่เป็นรูปสามเหลี่ยมอ่ะ  จำชื่อมะได้)  นั่นแหละลูบๆๆให้หมด  อันใหญ่ลูบเข้าประเป๋าตัวเอง  ส่วนอันเล็กลูบใส่กระเป๋าคนอื่น  (หมายถึง  ลาบก้อนโต จะเป็นของเรา ถ้าเรารู้จักแบ่งปัน และเป็นฝ่ายให้) 

หลังจากนั้นก็เดินไปโยนเหรียญ  โดยวิธีการโยน จะโยนให้เข้าปากปลา  ทีมเราโยนลงเกือบหมดเลย เหลือเราคนเดียว พยายามเท่าไหร่ก็ไม่ลง  จนมีคนไทยมาร่วมเชียร์ เราทำทุกทาง สุดท้ายก็โยนขึ้นไปบนหัวปลาซะงั้น  ส่วนพี่ฝ้ายโบยเข้าไปในปากปลา และมีเหรียญอื่นกระเด็นออกมาแทน  (เราเชื่อว่าเป็นระบบโน้มถ่วง) คือ ว่า ถ้าเราโยนเหรียญเข้าไปในปากปลาได้ เหรียญเดิม ซึ่งเป็นของเก่ามันจะหลุดออกมา เพราะมีของใหม่ไปแทนที่  อีกอย่างหนึ่งความเชื่อที่ว่าถ้าโยนเหรียญเข้าปากปลา  อยากได้อะไรก็จะได้สมดังใจ 

                             แรกๆก็ถ่ายสนุก

      สักพักเริ่มหิว  จนต้องนอนข้างทาง  (อดอยาก)

เสร็จแล้วก็เดินทางแยกย้าย เด่นเล่นตามถนนไปเรื่อยๆ  พวกเราบางคนก็ไปถ่ายรูปกัน  ส่วนเจ๊ๆๆ ก็ไปใช้เงินช็อบของแบรนเนม  ไอ่เสือ คนยากสองตน เลยต้องเผ่นไปนั่งพัก “ตามประสาคนจนคนยาก” 

 อ้อ !!ลืมเล่าเรื่องห้องส้วมสาธารณะ ของที่นี่เลย  ห้องน้ำ เกือบ 10 ห้องใช้ได้แค่ 1 ห้องอ่ะ  ตลกไหมล่ะ  เราไปยืนต่คิว หน้าห้องน้ำก็มีกระแป๋งใส่น้ำ พร้อมขันพลาสติก  เนื่องจากในห้องน้ำไม่มีน้ำ  มองไปมองมา เฮ่ย ! คนไหนที่เข้าเสร็จก็เดินออกมาเลย  ตายหละหว่า คนต่อมาต้องตักน้ำเข้าไปราดให้คนก่อนหน้านี้  ตลกอ่ะ   ทำกันแบบนี้ทุกคน  (หวังว่าทุกคนจะปวดเบาทั้งหมด)  พอถึงคิดเรา ๆ ถือน้ำเข้าไปเลย แบบว่ายิงเองราดเองดิ   คนอื่นก้คงจะงง  แต่สุดท้ายก็ต้องทำตามเราอะ  เหอๆๆ(เดี๋ยวมาเขียนต่อ)

หญ้าเขียว เพราะอุดมสมบูรณ์

โน๊ตบุ้ต “ตัวโปรด” เอาไว้พิมพ์ word อิอิ

Sport Day (ไปเอง)

แฟชั่น “เด็กแนว”

รองเท้า แนวๆ “เน่าๆ”

ว่างๆไม่รู้จะทำอะไร เพื่อนเราลดความอ้วนอยู่เลยชวนกันไปปั่นจักรยาน ที่สวนรถไฟ  (ข้างๆสวนจตุจักร)  แต่ไปๆมาๆ เริ่มหิว ง่วง ร้อน เลยนั่งเล่นซะงั้น  ถ่ายรูปเล่น  ดูสาว  ตามประสา  เรามาเย็นด้วยอ่ะ เลยมะมีเวลาทำกิจกรรมอื่นๆ เลยกินๆๆ นอนๆๆ นั่งๆๆ เล่นๆๆ  ก็เราไม่ได้เป็นคนลดความอ้วนนี่หว่า  ใครจะลดก็ลดไป  เราขี้เกียจออกกะลังกายอ่ะ  มันทรมานเหนื่อยด้วย  แต่ไงก็จะพยายามออกกะลังอ่ะ เพราอยากให้ร่างกายแข็งแรงอ่ะ  ลองดูๆๆ 

ที่สวนรถไฟ จริงๆแล้วมีกิจกรรมหลายๆอย่าง   อาทิเช่น  วิ่ง,ปั่นจักรยาน,  พายเรือคายยักษ์,เต้นอารบิค,ตีแบท

วิ่งก็ไม่เสียตังหรอก ขำๆ  ปั่นจักรยาน ค่าเช่า 20 บาท  ถึงจะไม่ปั่นเช่าเฉยๆก็เสีย 20 นะ  หุหุ 

Sport Day (ไปที่ออฟฟิศ)

(หารูปก่อนเด้อ)

ท่าเรือ “นวลทิพย์”

สะพานลงท่าเรือ “นวลทิพย์” จุดรับประทานอาหาร

ทริปนี้ ถือเป็นการพักผ่อน 

เราเดินทางไปกับโมโม่และเพื่อน  เพื่อไปพักที่อ่าววงเดือน ที่รีสอร์ทวงเดือนวิลล่า  ช่วงนี้อ่าวนี้จะมีแต่ฝรั่งเสียส่วนใหญ่  บรรยากาศ แต่กลางวันนี่ร้อนแบบสุดๆเราไม่ได้ไปเที่ยวไหนไกล

จ่ายค่าเหยียบธรณี “คนละ 40 บาท”

หน้ารีสอร์ท

ยืนเก๊กหน้าบ้าน (ทำหน้าบานด้วย)

เนื่องจากช่างภาพของเราลื่นล้ม จนทำให้กล้องได้รับความกระทบกระเทือน และสุดท้าย กล้องก็ไม่สามารถถ่ายตอนกลางวันได้ แปลกแฮะ ถ่ายได้แต่ตอนกลางคืน  เป็นที่น่าเศร้าใจยิ่งนัก  ทำให้แปลนวันรุ่งขึ้นที่จะออกเที่ยวเกาะระงับลง เพระาเราไม่มีกล้องถ่ายภาพ   

“บริเวณ รอบๆ ห้องพัก”

“บริเวณ รอบๆ ห้องพัก”

“บริเวณ รอบๆ ห้องพัก”

การเที่ยวครั้งนี้จึงไม่สนุกมากนัก  เราเดินลัดมาหลังรีสอร์ท จะเป็นเชิงเขาที่เชื่อมต่อระหว่างอ่าว แสงเทียน และอ่าวลุงดำ เราพบว่าอ่าวลุงดำสวยงามและบรรยาศเป็นแบบธรรมชาติ  เนื่องจากรูปแบบของรีสอร์ททำแบบธรรมชาติจริงๆ

ช่วงเย็นๆก็เล่นน้ำตามประสาเราละ  ไม่รู้จะทำอะไร แล้วก็ไปเดินเล่นเรื่อยๆ เพื่อสำรวจสภาพแวดล้อม

“ALWA -  อลวา”   สายน้อยจากสวีเดน

ท่าเดียวกันเลย กับเสื้อดำข้างบน อิอิ

ตกกลางคืนเราไปนั่งกินอาหาร และได้มีโอกาส ได้คุยกับเด็กหญิงชาวสวีเดน  น่ารักมากๆเลย คุยเก่งมาก แต่เราฟังยากมากเลย     เราถามว่าเทอชื่ออะไร เขาตอบว่า อะละวา = ALVA    แต่เราคิดว่าเทอตอบมาว่า “อะรายวะ”  เราสื่อสารกันทางกระดาษทิชชู่ที่สาวน้อยบอกข้อความเพื่อให้แม่และพี่สาวช่วยเขียนมาคุยกับเรา  โต้ตอบไปมาสนุกดี  จนครอบครัวของเทอต้องกลับไปที่รีสอร์ทใกล้เคียง  และเราได้ร่ำลาครอบครัวเทอก่อนที่จะเข้านอน

หลังจากอาทิตย์ที่แล้วเราได้ไปพักผ่อนที่เสม็ด แต่งวดนี้ไปเที่ยวอ้ะ

สัปดาห์ต่อมาเรายังมีโอกาสไปเที่ยวเสม็ด  เนื่องจากวันเกิดเพื่อนสนิท และนัดกับเพื่อนๆไว้ว่าจะท่องเที่ยวทุกซอกของเสม็ด  ซึ่งเราตัดสินใจไปอย่างกะทันหัน ทำให้ไม่ได้จับจองห้องพักไว้ก่อนล่วงหน้า  แต่พวกเราก็ยังหน้าด้านไปกัน  ถึงแม้จะรู้ว่าอาจจะไม่มีที่ซุกหัวนอน  แต่สุดท้ายโชคดีเป็นของเราเมื่อเราเดินหามาเป็นชั่วโมงแต่ห้องเต็มตลอด  เราจึงหาอาหารกลางวันกินกัน  แอบเห็นบ้านพักข้างๆร้านอาหาร เลยไปไปถามโชคดีมากๆที่มีคนยกเลิกและเหลืออีก 1 หลัง  ราคาหลังละ 900 บาท เป็นห้องพัดลม แต่ก็คิดว่าแค่อาศัยนอนเจ๋ยๆ

เมื่อได้ห้องพักเราก็เดินทางไปสำรวจหลายๆที่ คุณเอ คนที่เราดิวงานด้วยเขาแนะนำบ้านพักของกรมป่าไม้สวยมาก สงบเพราะเหมือนจะไม่เปิดให้ใครเช่าพัก อย่างมากก็แค่ให้มาเดินเล่นริมชายหาด 

เราเลยเดินทางกันต่อ  เพื่อไปสำรวจหาดอื่นๆดูบ้าง  คิดไปคิดมาเลยเช่ามอเตอร์ไซค์  คุ้มกว่าเยอะเลย

วันละ 300 บาท  หากเรานั่งรถไปแต่บะบาท บางทีต้องเหมา บางทีต้องรอคนให้เต้มรถ  ซึ่งค่อนข้างเสียเวลา

what is it  =  มันคือคางคก

เราเดินทางไปหาดแสงเทียน และนั่งกินข้าวที่อ่าวลุงดำ  หลังจากที่คราวก่อนเรามาสำรวจไว้แล้ว  และขัยรถเล่นไปยยังอ่าวๆต่างๆ  ไม่น่าเชื่อเลยว่าแต่ละอ่าวเมื่อขับรถไปมันใกล้กันมากๆ  เกาะเสม็ดไม่ได้ใหญ่อย่างที่เราคิดไว้ในทีแรกเลยอ่ะ  มันก็เหมือนเกาะเล็กๆ ที่เชื่อมติดกัน  ทางไม่ค่อยดีเลย  ขี่ไปมากระแทกชะมัด  ดั๊นเป็นวันนั้นของเดือน  ทรหดที่สุด เหอๆ 

วิมาน”อ่าวพร้าว”

เราไปแวะกันที่อ่าวพร้าว  เพราะเขาว่ามันไกลสุดๆ และเงียบน่าไปเยือน  เราคิดว่ามันคงจะส่วนตัวและธรรมชาติต้องสวยที่สุด  พอแวะไปถึงงงเลย  เพราะเป็นรีสอร์ทหรูๆ ให้ชาวต่างชาติเข้าพัก ว๊า แย่จังกลับดีกว่า

กินข้าวเย็นที่ “อ่าวลุงดำ”

กลับมากินข้าวที่อ่าวลุงดำ  (อีกแล้ว)  เห็นทีคราวหน้าคงต้องมาพักที่อ่าวลุงดำซะแล้วละ  ดูเป็นธรรมชาติดีนะ

ไม่ใช่ก็ลองดูจากรูปสิ   อยากรู้จังว่าลุงดำ  (แค่ไหนอ่ะ)

เซ็กซี่ไหมค๊า !!

วันนี้พี่เอ็ม HR ที่ บริษัท แจ้งว่าจะมีรายการ vergin มาทำกิจกรรมที่บริษัท โดยแบ่งทีมออก้ป็น 4 ทีม  ตอนแรกจนท.บอกว่าต้องการสาวหุ่นดี ฟิตเฟิร์ม ยังนึกอยู่ในใจจะไปหาที่ไหนว่ะ  สุดท้ายเขาแจ้งว่าให้ทุกคนหมุนห่วงอย่างที่เห็น ใครทำได้นานจะเป็นผู้จะชนะ และได้ไปแข่งคัดตัวกับ พนักงาน บริษัท อื่นๆ ที่ชนะ   ใครชนะจะได้ถ่ายรูปลงแมกกาซีนร่วมกับ ซ่าร่า

 เรายังหัวล่อ กะน้องหนึ่งอยู่เลย ว่างี้ใครจะกล้าชนะวะ ชนะต้องไปถ่ายรูปประจานตัวเองก็นางแบบ เหอๆๆ

ใกล้จะถึงงานแฟท  งานแฟทเรดิโอ จัดขึ้นเพื่อเป็นศูนย์กลางสำหรับการนำเสนอเสื้อยืดต่างๆ โดยมีการออกบูธขายเสื้อยืดจากคนทั่วไปและทีมงานแฟทเอง รวมไปถึงมีคอนเสิร์ตต่างๆ ด้วย งานนี้คนรักเสื้อยืดไม่ควรพลาดนะ
ปีนี้ไปจัดกันที่ JJ MAll วันอาทิตย์ที่ 3 มิ.ย 50 จ้า
ผีที่แล้วเราเองก็ได้มีโอกาสไปร่วมขายด้วย สนุกดี คนเยอะ แต่ฝนดันตกอ่ะ

ช่วงก่อนที่ยังไม่ได้ทำฟัน แก้มยังป่องอยู๋บ้าง แต่ยิ้มแบบไม่ยอมให้เห็นฟันเลย อย่างว่าละ ไม่มั่นใจนี่หว่า

แต่หลังจากจัดฟันได้ไม่นาน ทรมานสิ้นดี หน้าก็ตอบ ทั้งๆที่ยังไม่ได้ถาม

แต่ก็ยิ้มแบบมั่นใจ ถึงแม้ว่าจะยิ้มแบบแห้งๆก็ตามที

“ยังยิ้มได้”

นโยบายใส่ชุดนักศึกษามาดูหนัง  ทำให้ทุกคนที่เดินผ่านจับตามอง และเม้าท์แบบให้เขิลอาย เราเองก็เป็นคนนึงที่ใส่กะเค้าด้วย ถามว่าอายมั้ย อาย !!  ก็คนหลายๆคนในตึกที่เคยเห็นเราเล่นมาทักกันซะนะ  แย่เลย แม่งตัวก็สูง เลยไม่เนียนเมหือนน้องๆบางคนที่ตัวเล็กๆ อ่ะ อิอิ