ใช้ชีวิต แบบ 1-2 call
อาทิตย์นี้ว่างๆ ไม่มีอะไรทำมากมายนัก วันนี้ไม่ได้นัด โมโม่แฟนคลับ เลยชวนไอ่ป๋าเพื่อนรัก ไปทำกิจกรรมพิเศษที่สวนรถไฟ กิจกรรมต่างๆ ได้แก่ วาดภาพ ทาสีตุ๊กตา (อิอิ อายุเท่าไหร่กันแล้วเนี่ย ทำตัวเป็นเด็กๆไปได้)
โดยเรามีอุปกรณ์อยู่ 2 ชุด แดดก็เปรี้ยงๆ แต่เราออกมาเย็นแล้วละ ก่อนมาข่าวแจ้งว่าวันนี้กรุงเทพฯฝนจะตกประมาณ 80% แต่ที่สวนไม่ตกน่ะ แสดงว่าเราอยู่ในพื้นที่ 20% ที่ฝนไม่ตก อิอิ
แจกอุปกรณ์กันก่อนเลย ต่างคนต่างวาดภาพตามจินตนาการ ดูท่าทางว่าไอ่ป๋าจะไปทางนี้รุ่ง อิอิ วาดต้นไม่ต้นเดียว ส่วนเราจินตนาการสูงแต่วาดรูปคงไม่เวิร์คอ่ะ
อุปกรณ์ เกลื่อนกลาด
อุปกรณ์ของเรา แยกเป็นสัดๆๆ ส่วน
ไอ่ป๋า นักศิลป กำ - มะ - สาด
ผลงานระบายสี สวยมะ (อายุ สมองประถม ฝีมือเดะมัธยม)
โนบีตะ บ้านใครว่ะ ใส่เสื้อสีน้ำเงิน
เครื่องมืออิเล็กทรอนิกส์ของข้อย
ผลงานของพวกเรา ที่ภาคภูมิใจ
What is it ?
อย่ามาขโมย รูปกูนะ มะงั้นแทงๆๆๆๆ (หลับยังหวง อิอิ)
หลังจากวาดรูปเสร็จเราก็นั่งทำงานกับอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ของเรา ส่วนไอ่ป๋าหลับ หลังจากนั้นพอจะมืด ปลุกมันตื่น เลยคิดขึ้นมาได้ว่าเรามาออกกำลังกายนี่หว่า เลยไปปั่นจักยานกัน เราปั่นให้มันนั่งอยู่พักรึง ด้วยน้พหนักมันที่ 95 โล แม่สาวหุ่นเพรียวอย่างเรา แขกจะตี้เลย !!! เหนื่อยแสดด ขี่ไปพาลจะลงคลอง และชนคันอื่นๆ เลยเปลี่ยนใจซ้อนแทนอ่ะ ขัยไปอยู่หลายๆรอบ
สีจักรยาน กะเรา ไม่เข้ากันเลย
จุด see viwe
คนเยอะมาก คงเพราะเป็นวันหยุด
ตรงนี้เป็นจุดพายเรือ คายยักษ์ (ค่าบริการคนละ 40 บาท)
น้ำพลุ สวยนะ
ขับวนไปเจอ เลยเต้นอารบิคต่อ
ชีวิตพวกกรู ช่างมีความสุขจริงๆ เล๊ยย !!!
หลังจากนั้นก็ไปแวะหาไรกินที่ยูเนี่ยนมอลล์ เจอนังพฤก กะน้องเมิปซะงั้น โลกกลมดี ปรากฎตอนเดินนี่ตัวใครตัวมันหายกันไปหมด โทรตามเราก็ไม่ได้นะ เพราะมะได้เอาโทสับมา แบตก็เลืกจิ๊ดเดียว เราเลยต้องเดินคนเดียว เพราะหาใครไม่เจอ สไตลฟืไอ้ป๋าชอบเดินตัวมครตัวมันซะด้วย
ได้เวลา สามทุ่มก็กลับถึงบ้าน อรทัยโทรจิกๆๆ ว่าเดินอยู่แถวไหน ตูมาถึงบ้านแว้ววย่ะ อิอิ
กายนี่หว่า มันดันนอนซะนี่
