rapeepun

วันพุธที่ 20 ก.พ 51

วันนี้วุ่นๆกับการจัดบูธ  ไปเอาป้าย และซื้อของกับหยก นั่งหมดสภาพที่รถไฟฟ้า  (แย่จังแก่แล้วนิ)  และเตรียมตัวไปเซทบูธงาน Thailand game show ที่ศูนย์ประชุม

หยกช่วยออกแบบป้ายให้  และไปทำป้ายที่ร้านประจำ เซ็นจูรี่  เหนื่อยชะมัด

ช่วงค่ำพี่ชาย ขับรถเอาตัว Mascot มาส่งที่ออฟฟิศ เลลองใส่ถ่ายรูปกันสนุกไปเลย

 

เม๊ง -เชฐ -หนึ่ง  เจอล้วงลึกกระเป๋าหน้าก็ยังนิ่งนะน้อง อิอิ

ถ่ายที่ออฟฟิศ  ก่อนออกไปเซทบูธจ้า

ช่วงดึกมี น้องหนึ่งขับรถมารับ เพื่อช่วยขนของ มาพร้อมกับสาวจิน ออแกไนท์มือต้นๆของเมืองไทย  อิอิแห่กันมาช่วย  ส่วนของเพย์สบาย  มีเรา   เดียร์   และเชฐ    (อีกแล้ว) ช่วยกันขนของไปที่ศูนย์ประชุม  ยามดึก เมื่อเซทบูธเสร็จก็เดินทางไปกินกระเพาะปลาและก๋วยจั๊บที่เยาวราช  หลังจากนั้นเชฐแยกเดินทางกลับก่อน

ตุ๋ม เดียร์ เชษฐ์  และน้องจิน  (นอกสังกัด)  ช่วยกันเซทบูธ ก่อนจะไปหาอะไรกิน

(ภาพที่เยาวราชรอจากเครื่องจินเจ้า)

วันพฤหัสบดีที่ 21 ก.พ 51 วันนี้รวมตัวกัน 9 โมงเช้าที่บูธ C69 เดียร์แต่งหน้าให้หยกและแอน แต่งสวยซะด้วย  เครื่องไม้เครื่องมือก็หลักหมื่นอยู่นา   กว่าจะเสร็จปาไป 10 โมง   ก็ทยอยๆกันจัดบูธต่อโก้ช่วยติดป้าย  ในขณะที่น้องหนึ่งซึ่งไม่สบายจากเมื่อคืนมาส่งของ  Mascot และ Projector กับ อ. อ้วน  ขนาดไม่สบายยังมีความรับผิดชอบดี  สงสารน้องจริงๆ

ว้อยตามหนึ่งมาติดๆ โดยชั้นวางของมาให้ และโน๊ตบุ้คคู่ใจ   ว้อยกะเรามีโน๊ตบุ้ครุ่นเดียวกัน ขนาด เหมาะสำหรับการออกบูธเลยทีเดียว เพราะโต๊ะค่อนข้างเล็ก

Coolvoice  Partner PaySbuy มาถึงช่วง 10.30 น. และเร่งจัดบูธ   สนุก QQ ก็มาน่ะจ๊ะ มาพร้อมน้องเพนกวินน้อย น่ารักชะมัด  

Partner  ที่มาร่วมงาน Coolvoice กะ Sanook QQ 

 

สาวสวย Costplay  PaySbuy

เบื้องหลัง Costplay  PaySbuy

                                                                                                                                     Mascot  PaySbuy

                                               โก้ใส่ชุดการ์ตูน Mascot ด้วยความที่โก้เรียบร้อย ท่าทางที่แสดงออกมาจะออกแนวคิกขุๆ เขิลๆอยู่บ้าง แต่ก็น่ารักดีนะ

                                                    เดียร์แอบใส่อยู่ 30 นาทีได้  Mascot จำเป็น เพราะโก้ดูท่าจะไม่สบายอ่ะ  วันนี้ท่าจะใช้งานน้องหนักเกินไปนิ

                                                                เราใส่อยู่สองช่วง  ตกประมาณ  3  ชั่วโมงกว่าๆ  ไม่คิดว่าร้อนขนาดนี้ ผมและเสื้อเปียกหมดเลย แต่ชอบน่ะสนุกดี คิดว่าเราเป็นตัวการ์ตูนสาธารณะ เราจะทำอย่างไรให้เป็นเป้าสนใจ   เต้นทะลึ่งตึงตัง ก็นั่นล่ะมันนิสัยเรา  ทำให้เราไม่เหนื่อย  แต่ขอโทษค่ะ กลับมาปวดกระดูเลยแฮะ  เพราะการ์ตูนมันสูง และหนา แต่เราผอมบางและสูง  ไปกันใหญ่แล้ว ฮาๆ

                                                                                                               

                         เชษฐ์ ก็ขี้อาย (บางทีก็ออกแนวด้านบ้าง  แล้วแต่เคส) ด้วยท่าเดียวที่เป็นเอกลักษณ์ของตัวเอง โดยเฉพาะเอกลักษณ์ที่ต้องถ่ายรูปกับพริตตี้อ่ะ ถนัดนักเชียว  วันแรกอาจจะดูนิ่งๆ บ้าง แต่วันสุดท้ายฟิตสุดๆเลย เยี่ยมมาก

                                                                                                                        

                                    เอ็กซ์ก็ทำได้ดีมากๆๆ รักเด็ก เล่นกับเด็กตลอดเวลา ไม่สนใจพริตตี้เหมือนเชษฐ์ ช่างน่าเทอดทูน ฮาๆๆ  แต่ใส่วันเดียวแล้วหายเลยหน้าเลยน่ะคุณน้อง

                                                                                                                             เบื้องหลัง Mascot PSB

                                                                                                   

 

โอ๋กะเอก ใส่ตัว QQ โครตตลอกเลยอ่ะ อ้วนๆสั้นๆ กลมๆ  ยืดขึ้นยืดลง  ใครตีหัวก็ดีกลับไม่ได้อ่ะ  แต่ตัวของเราเตะตอบ ตบตอบได้ด้วยน่ะ สนุกดีอ่ะ  น่ารักคนละแบบอ่ะ

จุดเด่นของ QQ การ์ตูนมันน่ารัก ชัดเจนอยู่แล้ว แถมสื่อถึง QQ ได้ดี  และมีท่าไม่ต้องมากนักก็เกิดแล้ว    แต่ตัวของเรามันก็กลางๆ  เพราะฉนั้นคนที่อยู่ในนั้นต้อง  Alert อยู่ตลอดเวลาเลย  ถึงจะน่ารัก  

                                                             

                                                             

                                                                                                                                     พวกนี้เค้าชอบเล่นท่า (น่ารักชะมัดเลย)

ช่วงรวมตัว

ทุกๆวันเราจะมีการรวมตัวของ QQ และ PaySbuy  รวม Mascot กัน น่ารักมากๆ เรียกความสนใจให้กับผู้ที่พบเห็นได้เป็นอย่างมาก เล่นเอา Mascot ทั้งหลายเหนื่อยแทบแย่    แต่ผลที่ตอบรับกลับมาก็น่าพอใจเป็นอย่างมาก

ในวันแรกหลังจากเสร็จสิ้นภาะกิจเราก็เดินทางกลับกันโดยแยกย้ายบ้านใครบ้านมัน  เนื่องจากเรากับว้อยต้องเคลียร์งานกันต่อนิดหน่อยพี่ปุ๊กไปกับเดียร์และโก้  (เห็นว่าไปกินข้าวที่สมาย่านกันน่ะ)  ส่วนออยไปกับหยก    เรา ว้อย พี่ฝ้าย จอย  กลับด้วยกันและแวะเดินกลับมาที่บูธเพื่อนไรน์งาน  หลังจากนั้นก็ได้ลูกค้ามาอีก 1 ราย

คุยกับลูกค้าประมาณครึ่งชั่วโมงเราก็เดินทางไปอนุสาวรียร์ เพื่อกินส้มตำซอย 1 แต่ร้านปิดเลยต้องกินหมูกะทะแทน

ส่วนวันอื่นๆต่างคนต่างโยกย้ายกันกลับไปพักผ่อน คงมีแต่สุดท้ายที่ช่วยกันเก็บของไว้ที่รถพี่หวัง  พี่เค้ากลับบ้านก่อน  ส่วนเรา ว้อย เชษฐ์และพี่ปุ๊กไปหาของกินกันต่อ และว้อยพาพวกเราทุกคนไปส่งบ้าน และแถวๆบ้าน อย่างปลอดภัย  พร้อมติดเชื้อผีชีวะของเราไปโดย ปริยาย ฮาๆๆ

พามาบุกถึงรังนกกันซะเลย 

เบื้องหลัง QQ  Mascot พระนางของงานนี้

มุดเข้าแล้วก็มุดออก

หลายๆคนคงเห้นว่ามันน่ารัก  แต่หากไม่มีคนอยู่ข้างใน สีสันความน่ารักมันจะลดน้อยลงทันที

และชุดนี้หนักมาก ใส่แล้วร้อน แถมต้องย่อเข่าตลอดเลยน่ะ ขอบอก

คณะลูกศิษย์ใหม่ของตุ๊มเม๊ง

 

ขบวน Mascot & Costplay

พริตตี้สวยๆๆจ้า

ภาพถ่ายบรรยากาศภายในบูธ

แจกของจ้าๆๆๆๆ

Min Min Say  !!  I am not wear Mascot  na ja Tumemeng

พวกเราพา Mascot มาโชว์ตัว พร้อมแจกเอกสาร ทั้งของ PaySbuy และ Partner

 

คีร่า กะ พี่ใจ๋ ก็มาเด้อ

ใครๆก็รัก QQ

รับลูกค้าหน้าบูธจ้า   มากมายๆๆ

ออกไปยืนแจกโบชัวร์หน้าบูธดีกว่า  สาวบัญชีใจกว้างค่ะ สวยแล้วยังใจดีอีกน่ะเนี่ย  อย่างนี้สิที่เค้าเรียกว่าสวยได้อีกๆๆๆ แล้วเลย ฮาๆๆ

 

เฮียหวังรักเด็ก (ซ้ายกะเด็ก  ขวาก็เด็ก)

ตุ๋ม กะ โก้

เชษฐ์ กะ หื่น (เชษฐ์เจ๋อตุง)

เหล่าผู้มาเยี่ยมมาเยือน  ญาติเม๊งเอง

 

เหล่าพี่น้อง

ออย กะ เม๊ง

ขวามือไอ้ป็อบ

แต่คนนี้อ่ะป็อบเจ๋ยๆก็พอนิ  ฮาๆ

ไอ้น้องโต๊สก็มาน่ะเนี่ย  (ลบก็ได้ว๊า !!!)

ขอบคุณชาวเพย์สบาย

• ขอบคุณน้องเดียร์ที่เป็นแม่งานหลักและสาระวนกับการเฝ้าบูธ  และจัดการทุกๆอย่าง
• ขอบคุณหยกที่ทำ (ไม่ใช่หน้าที่) ได้ดีมากๆ  ทั้งเสื้อผ้าและอุปกรณ์ของ costplay หรือแม่แต่การยืนแจกโบชัวร์ สุดยอดเลยน้อง  มิเสียแรงร่วมด้วยช่วยกันมาแต่ไหนแต่ไร
• ขอบคุณสาว Costplay ทั้งสอง  และทีมงาน Mascot ทุกท่าน ที่ช่วยให้งานมีสัน
• ขอบคุณน้องแพนและพี่ปุ๊ก สาวบัญชีสวย และใจดี  ที่มาช่วยทำงานและดูแลเสบียง
• ขอบคุณพี่ส้มโอ และพี่หวัง ที่มาช่วย และขนของ
• ขอบคุณพี่ใจ๊ และ คีร่า ที่แวะมาเป็นกำลังใจ
• ขอบคุณ โก้  เชษฐ์  เติ๊ด เอ็กซ์  มินมิน  พี่ดาว (ที่ป่วยแต่ก็ยังมาช่วยน่ะ)   
• ขอบคุณเพย์สบาย และพี่โชติ พี่หวังที่ทำให้มีงานนี้
• ขอบคุณพี่เป้อที่เสนอแนะสิ่งดีๆ
• ของคุณพี่น้องเพย์สบายทุกท่าน ที่ให้ความร่วมมือและเป็นกำลังใจ

ขอบคุณนอกสังกัด

• ขอบคุณออย  สาวเสมิป  บัญชีที่มีน้ำใจตลอดกาล  มาช่วยงานเพื่อน  และช่วยแจกโบชัวส์ได้เป็นอย่างดี
• ขอบคุณน้องหนึ่ง และ อ.อ้วน ที่ช่วยขนของตั้งแต่วันพฤหัสถึงวันศุกร์  ทั้งที่ป่วยอยู่   ด้วยคืนวันพฤหัสน้องตระเวนขับรถไปส่งพี่ๆจนถึง ตี 2 
• ขอบคุณว้อยสำหรับการตื่นแต่เช้าในวันหยุด   โน๊ตบุ้ค  และชั้นวางของ   กล้องถ่ายภาพ และช่วยขนของช่วยเพื่อน
• ขอบคุณพี่ฝ้ายที่แวะมาหา และพาไปเลี้ยงข้าว  และของใก อุตส่าพึ่งลงเครื่องมาจากกระบี่   จอยอิ้งด้วยน่ะ
• ขอบคุณพี่นก  ญาติกาสมาคมเว็บ ที่แวะเวียนมาหา
• ขอบคุณโต๊สที่แวะเวียนมาหา

งานนี้เราเองรู้สึกอบอุ่นมากๆทั้งคนในและคนนอกที่มาช่วยงาน ได้เป็นอย่างดี  งานนี้เอาไป 100 คะแนนเต็มจากใจเม๊งเลยกั๊บ  ถือว่าเป็นงานสุดท้ายของเราสำหรับที่นี่แล้วน่ะ   (ใจจะขาดเมื่อไหร่ะหมด 4 วันนี้ซะทีน่ะ งั่กๆๆ)

เบื้องหลังงานแห่งความประทับใจ  PSB Valentine Day

วันที่ 13 ก.พ กินอาหารกลางวันกันโดยมีเดียร์ ผช.เราไปกินด้วยกัน  หลังจากกินข้าวเสร็จน้องก็บอกว่าจะซื้อกระดาษมาทำกิจกรรม   งานนี้ต้องขอขอบคุณน้องเดียร์ที่เป็นตัวหลักให้งานนี้ไปได้ด้วยดี  ส่วนอื่นๆเดียร์เป็นคนดำเนินการ เราเป็นแค่ที่ปรึกษา  ดีแล้วฝึกให้น้องคิดทำเองดีแล้วเลย  หลังจากนั้นแล้วเลย  ช่วยกันคิดต่อว่าจะทำอะไรกันบ้าง  จากไอเดียที่น้องมีอยู่แล้ว มาผสมผสานกัน 

ภาพบรรยากาศการอัดคลิป 

 และด้วยความร่วมมือเป็นอย่างดีของพี่โชติ  ผู้บริหารเพย์สบาย  ที่ปกติแล้วจะไม่ค่อยให้สัมภาษณ์หรือออกสื่อใดๆ  งานนี้พี่โชติเต็มที่มากๆ ด้วยการอัดคลิปวิดีโอกล่าวถึงความรักที่มีต่อพนักงานทุกคน  ผ่านไปหลายเทค  ด้วยความที่พี่เค้าเป็นคนขี้อาย และจะเกร็งตลอด เรารู้ถึงความพยายามที่จะพูดเพื่อสื่อสารให้ทุกคนทราบ ว่ามันลำมากมากแค่ไหนกว่าจะได้คลิปนี้มา

หัวใจบางส่วนที่เพื่อนพนักงานเขียนไว้ล่วงหน้า  ก่อนนำมาประดับประดาเต็มออฟฟิศ

ในเย็นวันที่ 13 ก.พ เราและเดียร์แบ่งงานกัน มีส่วนหนึ่งที่ต้องเคลียร์ที่ออฟฟิศ  เดียร์ พี่โชติ  พี่ใจ๋  ช่วยทำกันต่อที่ออฟฟิศ  เรานัดออยไว้ เพื่อกินข้าว เนื่องจากเราป่วยไม่ได้เจอกันนาน และต้องซื้อกระดาษสีแดงมาตัดเป็นรูปหัวใจที่ปิดออฟฟิศ  ฟลุคมากที่ได้โปสเตอร์สวยๆมาด้วย   ทำให้ดูมีสีสัน  มากขึ้น  ซึ่งเมื่อคืนกะว่ากลับบ้านนอน   เกือบลืมเลยตัดหน่อยน่ะพักนึกเดี๋ยวก็เสร็จ  น้องมันมีความตั้งใจน่ะ  เอาว่ะสู้ๆตอนเช้านัดกันว่าจะมาแต่เช้า เราโทรหาเดียร์ตอน 7 โมงเช้า  เห็นว่าแจ้งหน้าให้น้องที่หออยู่  เราเลยเอ้อระเหยสักพัก  อาบน้ำและตามมาที่ออฟฟิศ 

ช่วงนี้วุ่นๆกับการตกแต่ง

เมื่อมาถึงออฟฟิศมีแพนด้า  พี่ภา ช่วยกันปะติด  ตามมาด้วยโก้ พี่ดาว มด  ทำกันพักใหญ่ เอ !! วันนี้สงสัยรถติดหายไปไหนกันหมดน่ะ  ว๊า ! วันนี้เขามีประชุมกันนี่นา ไม่เป็นไรรอตอนบ่ายก็ได้  

ดอกไม้จากแพนด้า และจดหมายของพี่โชติ

ภาพบรรยากาศออฟฟิศ เพย์สบาย ท่ามกลางหัวใจสีแดง

หลังจากนั้น เมื่อทุกคนมาถึงออฟฟิศ  จะเจอกระดาษรูปหัวใจที่มีชื่อเราปะอยู่  และทุกๆคนก็ได้เหมือนๆกัน  พร้อมทั้งมีเสียงเพลงรักเปิดเบาๆ    เดียร์แจกมะเขือเทศที่แต่ละลูกจะมีประโยคเขียน ต่างๆนาๆเพื่อให้ทุกคนได้ทำตาม เช่น  ยิ้งให้คนข้างๆ , บอกรักทุกคน ,ส่งความหวานให้กับทุกคน  ซึ่งเราเองได้  wording  นี้ละ ส่งความหวาน เลยยิ้มหวานให้พนักงานทุกคนทั้งวันเลย  มีเสียงสวนกระแสมาอีกน่ะว่า นี่หวานแล้วเหรอคับ  (หนอยแน่ !!)  หลังจากนั้น poppujung  เจ้าสาวในฤดูใบไม่ผลิ  (คือปูกำลังแต่งงานในอีกไม่ช้านี้แล้วละ)  ปูเกณฑ์พี่น้องทุกคนเข้าไปดูคลิปเด็ด พวกเราตื่นเต้นมาก พอเข้าไปเด็ดกว่านั้นอีก  เด็ดดอกไม้ไปเลย  ให้ไปดูเพลงเกาหลี  แปลก็ไม่ออก ฟังก็ไม่รุ้เรื่อง ฮาๆๆๆ  ตลกดี

คลิปที่ poppojung นำมาโชว์

แต่หลังจากพี่โชติและพี่หวังมาถึงทุกอย่างก็เริ่มตามแผน รอครบองค์  ทุกคนก็รวมตัวเข้าไปที่ห้องประชุม  และทำการเปิดคลิปเปิดใจของพี่โชติ   ซึ่งทุกคนประทับใจและซาบซึ้งใจดูจากหน้าที่สมหวังสิ  อิอิ

หลังจากนั้นพี่โชติก็เวอร์ไพร์มอบ โดยการเตรียมดอกไม้จากร้านค้า VIP ที่น่ารัก  มามอบให้กับพนักงานทุกคนทำให้บางคนถึงกับน้ำหูน้ำตาไหล  เนื่องจากก้านดอกไม้แยงตา ฮาๆ    

 ช่วงเย็นทุกคนที่มีนัดเริ่มกระจายตัวกลับบ้าน  ส่วนหนึ่งยังคงรวมตัวเพื่อถ่ายรูปกันก่อน  โดยได้รับการสนับสนุนช่อดอกไม้จากบุคคลนิรนาม ในการมอบช่อดอกไม้ให้ข้าพเจ้าในวันนี้ ทำให้ทุกคนได้มีช่อดอกไม้สวยๆเพื่อถ่ายรูป  ขอบคุณมากๆๆค่ะ   รักน่ะ จุ๊บๆๆ    

ในส้วมก็ไม่ละเว้น  เลนส์ตามไปทุกที่

เพื่อน “กูรักมึงว่ะ”

ขอบคุณเจ้าของดอกไม้น่ะจ๊ะ  ชาวบ้านยืมถ่ายรูปกันทั้งออฟฟิศเลยจ้า   (ช่อเดียว  เหี่ยวคามือ  ฮาๆๆ)

ขอบคุณเดียร์ที่จัดงานนี้ขึ้นมา ขอบคุณทุกคนที่ช่วยจัด

ขอบคุณตุ๋มที่ปรึกษาที่ดี

ขอบคุณพี่โชติสำหรับดอกไม้และคลิปวิดิโอ พร้อมดอกกุหลาบ และจดหมายจากใจ

ขอบคุณ เดียร์สำหรับการย่อรูปเพื่อนำมาอัพบล็อคนี้

ขอบคุณเดียร์  ตุ๋ม สปอนเซอร์หลักของงานนี้

ขอบคุณพี่น้องเพย์สบายทุกคนที่รักกันๆๆทุกๆๆวัน

 วันศุกร์

อาการยังไม่หายดี  วันศุกร์ลางานอีกรอบไอไม่หยุด เลยต้องลาป่วยเพื่อไปหาหมออีกวัน แต่สุดท้ายคลินิคประจำดันปิด เลยต้องเลื่อนไปก่อน

วันเสาร์

อาการไม่ดีขึ้น แต่ด้วยสปริต  (อีกแล้ว) วันนี้มีสองงาน   งานแรกต้องเดินทางไปถ่ายรูปกับทีมงาน ที่ จ.สุพรรณ  ณ โรงสีแห่งหนึ่ง ที่นี่สะอาด และเราจัดว่าเป็นโรงสีไฮโซ ดูทันสมัย  และเทคโนโลยีต่างๆจัดว่าโอเคมากเลยทีเดียว  มาสมัครงานที่นี่ดีไหมเนี่ย อิอิ

งานที่สองถ่ายรูปรีสอร์ทเพื่อนำไปจัดทำเว็บไซต์ รับงานเจ๊เขามาอีกที  เราถือว่าเขาคือลูกค้า  แต่กว่าเราจะออกจาก กทม.ก็บ่ายแก่ๆแล้วละ การถ่ายรูปต้องใช้เวลา สรุปว่าวันนี้เลยได้แค่งานเดียวเอง  แต่ดีกว่าทำหลายๆอย่างในเวลาเดียวกันแล้วออกมาไม่ดีเนอะ

ไอ่ป๋าถ่ายภาพบรรยากาศในโรงสี  ส่วนเรากะเดียร์นั่งไอ อยู่ในออฟฟิศ  และนั่งกินมะพร้าวอ่อน อันหอมหวาน อร่อยจิงๆ เจ๊เล็กจัดให้ อิอิ

 

QC ดูคุ้นๆๆน่ะค่ะ

 

ถ่ายรูปมาพักหนึ่งแล้วยังขาด QC เนื่องจากเขากลับไปแล้ว นางแบบจำเป็นต้องช่วยสักหน่อยแล้ว  ตอนแรกคิดว่าจะต้องไปแบกกระสอบเสียอีก ฮาๆ  แต่ก็ดีน่ะ  สนุกดี ปิดปากเสียจนหายใจไม่ออกๆๆๆๆ ฮาๆๆ

 

หลังจากถ่ายเรียบร้อยแล้ว เราก็เดินไปถ่ายรูปที่สนามด้านหน้า  พวกเราไอไม่หยุด แต่ทำไวได้ล่ะ นี่ละเขาเรียกว่าทีมเวิร์คจ้า

 พวกเราตัดสินใจกลับไปตั้งตัวที่ กทม.ก่อน เนื่องจากไอ่ป๋ามีสอบ เราเลยเดินทางไปหาอะไรกินที่มหกรรมของกิน ในตัวเมืองสุพรรณ

เราซื้อของกินแวะไปให้แม่  พร้อมเจอเพื่อนสมัยเรียนด้วย  มาขายต้นไม้  เลยรู้สึกว่าทำไมเพื่อนๆๆรีบแต่งงานกันจังเลย มีลูกกันหมดแล้ว

แต่ก็ยังไม่หวั่นน่ะ เพราะว่าเรามีชีวิตอยู่แบบนี้ก็ดีอยู่แล้ว มีคนที่รัก มีแฟนคลับที่น่ารัก  มีเพื่อนพี่น้อง ดีๆๆน่ารักมากมาย ไม่ต้องการอะไรมากไปกว่านี้แล้ว  (นอกจากเงิน อิอิ)  กินเสร็จก็กลับบ้าน เหนื่อยจังเลย

 วันอาทิตย์

อาการเริ่มแย่ลง ไอจนปวดท้อง ไปทั้งตัว  คอแสบหมดแล้ว  ต้องไปหาหมอแล้วละ 

ช่วงเช้าต้องเดินทางไปพลาตินั่ม เพื่อเดินสำรวจของพรีเมี่ยมของออฟฟิศเพย์สบาย เพื่อเตรียมออกบูธ  ฝนก็ตกหนัก ดีน่ะไปเปียกฝน วันนี้มากันหลายคน โมโม่แวะมาด้วยวันนี้ฝนถึงได้ตกไง  เราเข้าไปหาหมอมีอะไร ฮาๆมากมาย เพราะกับคำพูดสองประโยค ใช่ หรือ ไม่ใช่  เพื่อแลกกับยาแค่นั้นเอง

ช่วงนี้คนส่วนใหญ่ติดเชื้อไรส รพีพรรณกันเป็นแถบๆเนื่องจากเป็นไวรัสตัวใหม่ที่เพาะพันธุ์มานาน ว่า สองสัปดาห์ มาถึงสุพรรณก็ปาไป สี่โมงเย็นแล้วครับพี่น้อง  พอไปถึงก็ทำการติดต่อเพื่อขอถ่ายทำ เสียงตะโดนจาก จนท.ถามมาว่า ค้างไหมค่ะ  ว๊า เสียดายจัง อดค้างเลยพรุ่งนี้ต้องไปทำงาน ลองได้ค้างมีหวังไม่ได้ไปทำงานแน่ๆเลย  เลยเริ่มๆถ่าย อ้อเลืมบอกไป รีสอร์ทชื่อ บ้านไทย เป็นรีสอร์ทที่อยู่ในบ้านควาย อ.ศรีประจันต์ 

ภาพบรรยากาศโดยรอบ

เม๊งอย่าแกล้งเพื่อน นั่น CEO น่ะ เรามันแค่ MD เจียมๆๆหน่อย

ร้องเท้าขาดเลย  ใครน่ะช่างแกล้ง 

เสื้อส้มนี่เงาะป่าเหรอ หรือว่ากบฎ อิอิ

สังเกตุขาเม๊ง กะขาอะเดียร์ แล้วเลย

เสื้อส้มมาดนักธุรกิจ  (แอบเก๊กป่าวว่ะ)

ภาพบรรยากาศถ่ายเล่นๆๆน่ะ เอาซะหน่อยๆๆ

หลังจากถ่ายบรรยากาศยามเย็นเสร็จแล้ว รอถ่ายรูปไฟตอนกลางคืน  เราไปทานอาหารซึ่งทีมงานทานฟรีค่ะ อิอิ คุณเล็กเขาจัดให้ เวียดายสั่งน้อยไปนิด แต่ดีแล้วละเป้นคนไทยต้องมีมารยาท ฮาๆ

ครั้งต่อไปต้องไปถ่ายซ่อม และถ่ายส่วนของกินกรรมที่บ้านควายด้วย วันนนี้เลยพอแค่นี้ก่อน กินไปบ่นไปสนุกดี ต่างคนต่าง

มีโอกาสแวะไปบ้านน้องเหน่อ เลยไปไหว้แม่สักหน่อย  แหม่ การไหว้แม่ น้องมันเดินไปเรียกแม่มา และพวกเราก็ไขกระจกยกมือไหว้น่ะ  ก็แม่ท่านไปงานเลี้ยงนี่นา เลยต้องออกมาแบบนี้

หลังจากนั้นก็แวะไปบ้านเหนื่อ แบบว่าชมบ้าน  เดินไปหัวจะสนคานบ้านอ่ะ ไม่รู้ว่าสาวบ้านนนี้จะขึ้นคานหรือเปล่าอะสิ แล้วก็เอาของฝากบ้านเหน่อไปให้พ่อกะแม่เราอ่ะ จากนั้นเดินทางกลับบ้านด้วยความอ่อนล้า เหนื่อยอีกแล้ว

อีกมุมมองของน้องเหน่อ http://www.tuenjai.com/?p=205#comment-133

“อย่าพึ่งตายนะเว้ย” เหล่าคลับเม้งถาม

“เป็นอย่างไรบ้าง ทุกคนเป็นห่วง”  เพื่อนพี่น้องชาวเพย์สบายไถ่ถาม

 วันศุกร์

ติดประชุมกับทีมงาน และรู้สึกพะอืดพะอมชะมัดยาดเลย  ไม่รู้จะทำไง  ลากลับบ้านว่าจะพาแม่ไปตรวจโรงที่รพ. แต่วันนั้นยุ่งๆ เลยทนไปก่อน  กว่าน้องคลับวัน ของเราจะมารับก็ปาไปสี่โมงกว่าแล้ว

 กลับไปยังสามารถทำตัวได้ตามปกติ  แต่วันเสาร์เริ่มมีอาการปวดหัว เบลอๆและพะอืดพะอมเต็มที่  แต่ก็ยังหน้ารื่นต่อไป 

วันเสาร์

อยู่บ้นทั้งวัน ไปขายเปิดท้ายอยู่สองชั่วโมง ก็ยังมึนๆๆแต่ก็ยังคงขายต่อไป เอาเสื้อผ้าแพนด้ามาขาย ไม่อยากจะอ โด้วแม่เจ้าขายได้ด้วย ขายดีด้วย กลับไปคราวนี้จะเอาไปแลกเสื้อผ้าอินเทรนให้ซะหน่อย

ก่อนไปเริ่มดมยาแล้ว

นี่เสื้อ สาวทันสมัยอย่างแพนด้าจ้า  แบบว่าทนดูน้องใส่ไม่ได้แล้ว

ดีไซน์เนอร์เลยต้องเอาเสื้อผ้าอิยเทรนของเจ้าหล่อนมาขายเพื่อทำการซื้อเสื้อผ้าเชยๆให้หล่อนใส่ อิอิ

ขายกางเกงได้หลายพัน  แบบว่าขายแค่สองชั่วโมงก็ไปหาไรกินเล่นกัน สนุกจัง แต่อาการก็เริ่มแย่

วันอาทิตย์

เริ่มมึนมากขึ้น แต่ก็ยังหน้ารื่นไปซื้อต้นไม้  ตามที่ตั้งใจ  หน้าเริ่มเจื่อนลงๆๆ และสุดท้ายจะล้มที่ร้านต้นไม้ แต่ก็ต้องพยุงตัว เพื่อกลับบ้าน

 วันจันทร์

ไม่ไหวแล้วต้องไปหาหมอ  อาเจียน  ท้องเสีย มี่ตุ่มเลือดขึ้นตามตัว แย่แล้วนี่มันอาการของไข้เลือดออก  ไปหาหมอดีกว่า ปาปารัสซี่ตามไปเก็บภาพที่ห้องเจาะเลือด และห้องตรวจมาด้วย  แหม่ ไปบี้ไปเยี่ยวก็ตามไปหมดเลย นี่ละแฟนคลับตัวจริง อิอิ

เจาะเลือด วัดความดัน

ยังยิ้มได้อยู่  ด้วยกล้องที่ติดตามไปทั่วสารทิศ มันบีบบังคับ

อังคาร

ไปเจาะเลือด นอนๆๆกินยาๆๆ

พุธ

ไปเจาะเลือดวันสุดท้าย ผลออกมาว่าเป้นไวรัส แต่บอกมได้ว่าเป็นตัวไหน อะไรอน่างไร  หมอให้พัก ถึงวันศุกร์

 เย้ !! วันนี้ ไอ่ป๋าลางาน ไปทำธุระเรื่องเรียน แล้วให้ท่านแวะมาหา ดีใจเพื่อนมาหาอ่ะ ซื้อหนมมาฝากด้วย สายหมาย สวรรค์

ด้วยความที่ติดเพื่อนเลยให้มันกลับตอนเช้า เพระมีงานด่วนอ่ะ  ตื่นเช้ามามันกะไปทำงาน พ่อกะแม่ก็ไปเที่ยวกะสมาคม ผชอย. เราเลยอยู่คนเดียวอ่ะ  เหงาโครต  

พฤหัส

ทำสรุปงานเพื่อส่งให้น้องๆไปปรับแก้  เนื่องจากวันเสาร์ บริษัท มีสัมมนาและทำ workshop กันด้วย เราจะไหวไหมหนา 

บอกแม่ไว้ว่าจะไป  ด้วยสปริริต (อีกแล้ว) ด้วยเรื่องของการเป็นเฮดก็ดี การต้องออกไปทำธุรกิจของตัวเองก็ดี หลายๆอย่าง และห่วงนองๆด้วย เฮ่อ 

ศุกร์

ทำ Present ต่อ  ไอ่ป๋า และน้องเหน่อ มานอนค้างที่บ้าน เพื่อพาไปกาญในวันรุ่งขึ้น เราพบว่าวันนี้อาการไม่ดีนักเลย

เสาร์

ตื่นมาด้วยความทรมาน แต่รับปากมครแล้วเราต้องทำให้ได้   ตื่น 7 โมงเช้า ออกเดินทาง 8 โมง   รวมตัวอาบน้ำ และเก็บของ แวะกินข้าวข้างทาง ชนิดที่ว่า ร้านนี้ขายกับข้าวอะไรสั่งมาให้หมด แย่จังวันนนี้ลืมเอายามา  อาการก็ทรุด

มาถึงก็เจอเพื่อนๆพี่น้อง เราพูดได้น้อยลง เพราะเจ็บคอและไป  ตกเย็นรีบเดินทางกลับ ไปแวะหาอะไรกินกลางทาง

แวะกินเสต็ก : ไม่อร่อยและไม่อิ่มเลย

 

เราพบว่าวันนี้อาการเราแย่ที่สุด  ด้วยการประชุม และเดินทาง อากาศที่หนาวเย็นในห้อง

สภาพไม่ไหวแล้ว  แถมลืมเอายามาอีก วันนี้ทรมานมากๆ

ดูหน้าตาจากวันที่ไปหาหมอวันแรก กับวันที่กลับจากกาญ ช่างต่างกัน

ก่อนเอารูปมาลงก็คิดอยู่  แต่ก็น่ะ หลายๆคนบอกว่าขอดูรูปตอนป่วย จัดให้เลย

ภาพหลังเจาะเลือด

ขอบคุณพี่น้องเพย์สบายทุกคน สำหรับความห่วงใย และส่งอีเมล์มาสอบถาม และให้กำลังใจมาโดยตลอด

ขอบคุณเพื่อนๆแฟนคลับที่น่ารักทุคนน่ะ ที่เป็นห่วงจ้า

 

 

ท่าเรือเฟอรี่

ครั้งนี้เป็นครั้งที่  4  แล้ว สำหรับการเดินทางไปเกาะช้าง ครั้งแล้วครั้งเล่า  ครั้งแรกลาพักร้อนไปกับเพื่อนและน้องๆ ครั้งที่สอง ไปกับแม่และเพื่อนสนิท  ครั้งที่สามไปกับออฟฟิศเก่า  ครั้งล่าสุดไปกับ PaySbuy ไปเกาะช้างที่ไรไม่สบายแบบนี้ร่ำไป  ของแรงจริงๆ ที่นี่

ท่าเรือเฟอรี่ 2

ช่วงที่รอเรือเฟอรรี่ แวะลงไปถ่ายรูปบรรยากาศ ระหว่างทาง แหม่ อากาศช่างร้อนเหลือ แต่ไหนๆก็มาแล้ว ต้องลงสักหน่อย เหลืออีกไม่กี่วันคงไม่รอดทะเลและแสงแดดไปได้หรอก

ภาพบรรยากาศ วิว ที่รีสอร์ท

 เราเดินทางไป 3 วัน 2  คืน  โดยเข้าพักที่สบายเบย์รีสอร์ท  www.siambayresort.com  ซึ่งเป็นลูกค้าของเพย์สบาย  ราคาต่อหัว 2500 บาท  ซึ่งถือว่าคุ้มค่ามากๆ เพราะได้รวมอาหารอร่อยๆไว้ทุกมื้อ  รวมไปถึงกิจกรรมต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นดำน้ำ 4 หมู่เกาะ  แต่ละหมู่เกาะมีความสวยงามแตกต่างกันไป  ตกเย็นก็ไปดูหิ่งห้อย  แต่ถือว่ามีน้อยมาก ต่อไปอาจจะสูญพันธุ์  เพราะมันบินไปรอหนุ่มโกโบริ ที่ทางช้างเผือกกระมั้ง