วันศุกร์

อาการยังไม่หายดี  วันศุกร์ลางานอีกรอบไอไม่หยุด เลยต้องลาป่วยเพื่อไปหาหมออีกวัน แต่สุดท้ายคลินิคประจำดันปิด เลยต้องเลื่อนไปก่อน

วันเสาร์

อาการไม่ดีขึ้น แต่ด้วยสปริต  (อีกแล้ว) วันนี้มีสองงาน   งานแรกต้องเดินทางไปถ่ายรูปกับทีมงาน ที่ จ.สุพรรณ  ณ โรงสีแห่งหนึ่ง ที่นี่สะอาด และเราจัดว่าเป็นโรงสีไฮโซ ดูทันสมัย  และเทคโนโลยีต่างๆจัดว่าโอเคมากเลยทีเดียว  มาสมัครงานที่นี่ดีไหมเนี่ย อิอิ

งานที่สองถ่ายรูปรีสอร์ทเพื่อนำไปจัดทำเว็บไซต์ รับงานเจ๊เขามาอีกที  เราถือว่าเขาคือลูกค้า  แต่กว่าเราจะออกจาก กทม.ก็บ่ายแก่ๆแล้วละ การถ่ายรูปต้องใช้เวลา สรุปว่าวันนี้เลยได้แค่งานเดียวเอง  แต่ดีกว่าทำหลายๆอย่างในเวลาเดียวกันแล้วออกมาไม่ดีเนอะ

ไอ่ป๋าถ่ายภาพบรรยากาศในโรงสี  ส่วนเรากะเดียร์นั่งไอ อยู่ในออฟฟิศ  และนั่งกินมะพร้าวอ่อน อันหอมหวาน อร่อยจิงๆ เจ๊เล็กจัดให้ อิอิ

QC ดูคุ้นๆๆน่ะค่ะ

ถ่ายรูปมาพักหนึ่งแล้วยังขาด QC เนื่องจากเขากลับไปแล้ว นางแบบจำเป็นต้องช่วยสักหน่อยแล้ว  ตอนแรกคิดว่าจะต้องไปแบกกระสอบเสียอีก ฮาๆ  แต่ก็ดีน่ะ  สนุกดี ปิดปากเสียจนหายใจไม่ออกๆๆๆๆ ฮาๆๆ

หลังจากถ่ายเรียบร้อยแล้ว เราก็เดินไปถ่ายรูปที่สนามด้านหน้า  พวกเราไอไม่หยุด แต่ทำไวได้ล่ะ นี่ละเขาเรียกว่าทีมเวิร์คจ้า

 พวกเราตัดสินใจกลับไปตั้งตัวที่ กทม.ก่อน เนื่องจากไอ่ป๋ามีสอบ เราเลยเดินทางไปหาอะไรกินที่มหกรรมของกิน ในตัวเมืองสุพรรณ

เราซื้อของกินแวะไปให้แม่  พร้อมเจอเพื่อนสมัยเรียนด้วย  มาขายต้นไม้  เลยรู้สึกว่าทำไมเพื่อนๆๆรีบแต่งงานกันจังเลย มีลูกกันหมดแล้ว

แต่ก็ยังไม่หวั่นน่ะ เพราะว่าเรามีชีวิตอยู่แบบนี้ก็ดีอยู่แล้ว มีคนที่รัก มีแฟนคลับที่น่ารัก  มีเพื่อนพี่น้อง ดีๆๆน่ารักมากมาย ไม่ต้องการอะไรมากไปกว่านี้แล้ว  (นอกจากเงิน อิอิ)  กินเสร็จก็กลับบ้าน เหนื่อยจังเลย

 วันอาทิตย์

อาการเริ่มแย่ลง ไอจนปวดท้อง ไปทั้งตัว  คอแสบหมดแล้ว  ต้องไปหาหมอแล้วละ 

ช่วงเช้าต้องเดินทางไปพลาตินั่ม เพื่อเดินสำรวจของพรีเมี่ยมของออฟฟิศเพย์สบาย เพื่อเตรียมออกบูธ  ฝนก็ตกหนัก ดีน่ะไปเปียกฝน วันนี้มากันหลายคน โมโม่แวะมาด้วยวันนี้ฝนถึงได้ตกไง  เราเข้าไปหาหมอมีอะไร ฮาๆมากมาย เพราะกับคำพูดสองประโยค ใช่ หรือ ไม่ใช่  เพื่อแลกกับยาแค่นั้นเอง

ช่วงนี้คนส่วนใหญ่ติดเชื้อไรส รพีพรรณกันเป็นแถบๆเนื่องจากเป็นไวรัสตัวใหม่ที่เพาะพันธุ์มานาน ว่า สองสัปดาห์ มาถึงสุพรรณก็ปาไป สี่โมงเย็นแล้วครับพี่น้อง  พอไปถึงก็ทำการติดต่อเพื่อขอถ่ายทำ เสียงตะโดนจาก จนท.ถามมาว่า ค้างไหมค่ะ  ว๊า เสียดายจัง อดค้างเลยพรุ่งนี้ต้องไปทำงาน ลองได้ค้างมีหวังไม่ได้ไปทำงานแน่ๆเลย  เลยเริ่มๆถ่าย อ้อเลืมบอกไป รีสอร์ทชื่อ บ้านไทย เป็นรีสอร์ทที่อยู่ในบ้านควาย อ.ศรีประจันต์ 

ภาพบรรยากาศโดยรอบ

เม๊งอย่าแกล้งเพื่อน นั่น CEO น่ะ เรามันแค่ MD เจียมๆๆหน่อย

ร้องเท้าขาดเลย  ใครน่ะช่างแกล้ง 

เสื้อส้มนี่เงาะป่าเหรอ หรือว่ากบฎ อิอิ

สังเกตุขาเม๊ง กะขาอะเดียร์ แล้วเลย

เสื้อส้มมาดนักธุรกิจ  (แอบเก๊กป่าวว่ะ)

ภาพบรรยากาศถ่ายเล่นๆๆน่ะ เอาซะหน่อยๆๆ

หลังจากถ่ายบรรยากาศยามเย็นเสร็จแล้ว รอถ่ายรูปไฟตอนกลางคืน  เราไปทานอาหารซึ่งทีมงานทานฟรีค่ะ อิอิ คุณเล็กเขาจัดให้ เวียดายสั่งน้อยไปนิด แต่ดีแล้วละเป้นคนไทยต้องมีมารยาท ฮาๆ

ครั้งต่อไปต้องไปถ่ายซ่อม และถ่ายส่วนของกินกรรมที่บ้านควายด้วย วันนนี้เลยพอแค่นี้ก่อน กินไปบ่นไปสนุกดี ต่างคนต่าง

มีโอกาสแวะไปบ้านน้องเหน่อ เลยไปไหว้แม่สักหน่อย  แหม่ การไหว้แม่ น้องมันเดินไปเรียกแม่มา และพวกเราก็ไขกระจกยกมือไหว้น่ะ  ก็แม่ท่านไปงานเลี้ยงนี่นา เลยต้องออกมาแบบนี้

หลังจากนั้นก็แวะไปบ้านเหนื่อ แบบว่าชมบ้าน  เดินไปหัวจะสนคานบ้านอ่ะ ไม่รู้ว่าสาวบ้านนนี้จะขึ้นคานหรือเปล่าอะสิ แล้วก็เอาของฝากบ้านเหน่อไปให้พ่อกะแม่เราอ่ะ จากนั้นเดินทางกลับบ้านด้วยความอ่อนล้า เหนื่อยอีกแล้ว

อีกมุมมองของน้องเหน่อ http://www.tuenjai.com/?p=205#comment-133