คิดถึงเตียงนอน
เหนื่อยล้าจากงาน แต่ด้วยความที่หลังจากออกงานประจำมีนิสัยตื่นเร็ว จึงตื่นตอน 07.30 น. เลยมานั่งสรุปงานต่อ
19 พ.ย 52 (วันงาน)
เช้ามายังนั่นทำงานอยู่จน 7 โมงเช้า แล้วก็อาบน้ำแต่งตัว ขนของไปโรงแรม เพื่อเตรียมจัดงาน ไปถึงเก้าโมง ยังไม่มีคนมา จทน.ก็ไม่ได้จัดสถานที่ให้เราตามที่แจ้งไว้ เราจึงต้องไปเซทใหม่หน้างาน และโทรตามคอมฯที่เช่าไว้ 4 เครื่อง มีอะไรมากมายในงานวุ่นๆน่าดู แต่จะเป็นอะไรที่จำได้ติดสมองต่อไป แต่ก็ดีใจที่ทุกอย่างผ่านไปได้เกือบดี งานนี้เพื่อนซี้ทำงานได้ดี เห็นขยันอดนอนได้สามวันสามคืนก็งานนี้ล่ะ วันทั้งวันไม่มีเวลากินข้าวเลย หิวจัง เลิกงานห้าโมงเย็นก็พาทีมงานไปเลี้ยงข้าวที่โรบินสัน เสร็จแล้วก็ขับรถกันไป แต่คนขับและคนนั่งง่วงจัดเลยต้องจอดรถนอนข้างถนน และเปิดไฟเลี้ยวไว้ พอตื่นมาอีกทีก็สองสามทุ่ม ขับไปอีกสักพักก็ไม่ไหว เลยต้องเขาไปจอดรถนอนในปั๊มอีกรอบ ตื่นมาก็ดึกโขเลยต้องรีบเดินทางกลับบ้าน นอนยาวเลย
18 พ.ย 52

ก่อนวันงานประกาศรางวัล 1 วัน ทีมงานไม่ได้นอนเลย นั่งทำงานจนสว่างแล้วอาบน้ำไปงานเลย เป็นแบบนี้มาสองสามวันติด ทำให้อ่อนเพลีย ช่วงเช้าเราต้องตรวจงานและเอางานไปอัด เสร็จก็แวะซื้อของมาทำนิทรรศ หลังจากนั้นแวะกินชาบูๆ เพราะหิวมาก ไม่มีเวลากินอาหารอร่อยๆและนอนมา 2 สัปดาห์ เสร็จก็กลับมานั่งทำงานต่อ งานเกิดมีปัญหาช่วงดึกๆ ต้องแก้ปัญหา สุดท้ายก็เสร็จเรียบร้อยและไปรับงาน CD ที่สั่งไว้ตอนตี 2 17 พ.ย 52
วันนี้นัดไปดูซ้อมใหญ่ละครเวที “กลุ่มมะขามป้อม” ที่อินทมระ 3 น้องๆก็แสดงภาพรวมออกมาได้ดี สี่ทุ่มก็เดินทางไปส่งงาน CD ที่ร้าน และนั่งอยู่ที่ร้านยาวนานถึงตีสอง เนื่องจากโลโก้งานไม่ชัดต้องแก้ด่วน และต้องแปลงไฟล์เยอะมาก เนื่องจากต้นฉบับขาด 1 ตัว จึงทำให้งานล่าช้าไปพอสมควร ขอบอกว่าวันนี้เป็นวันที่ง่วงและหิวมาก แต่ก็กลับไปทำงานต่อโดยไม่ได้บริโภคอาหารเย็น ทั้งง่วงและหิว เวลาคุณทั้งหิวทั้งง่วงคุณจะเลือกที่จะกินหรือนอน แต่เราเลือกสองอย่างนี้ไม่ได้ ต้องทำงานอย่างเดียวเท่านั้น
สัปดาห์ก่อนๆก็ทำงานตลอดเวลา แต่ก็ผ่านไปด้วยดี








Leave your response!